کتابخانه

کتابخانه‌ی تخصصی کودک محور آوای کودکی، فرصتی است برای حضور کودکان در مکانی که همه اجزا و برنامه‌های آن کودکان را به خواندن تشویق ‌می‌کند و کودکان آرامش و شادی را در آنجا در ‌می‌یابند و ‌می‌توانند خلاقیت و تخیل خویش را در آنجا پرورش دهند؛ کتابخانه‌ای است فعال و پویا که هم استانداردهای جهانی کتابخانه‌های کودک را در نظر گرفته است، هم فرهنگ بو‌می ‌ایرانی-اسلا‌می ‌در آنجا بنا نهاده شده است، هم بر مبنای آموزه‌های دینی است؛ محیطی است غنی از سواد، هم تراز رغبت کودک و پاسخ‌گوی نیازها و حقوق کودکان. 

هدف روشن کتابخانه، کتاب‌خوان کردن کودکان است تا ذهن‌هایی پویا، پرسش‌گر و خلاق داشته باشند و دریابند که آینده‌‌ی روشن را خود آن‌ها در مشارکت با‌‌ یکدیگر ‌می‌سازند.

ما بر این باور هستیم که بنیان‌های سواد، از دوره‌‌ی نوزادی آغاز شده و خواندن کتاب با نوزاد و نوپا سبب شکفته شدن مهارت‌های سواد در آن‌ها ‌می‌شود. پرورش مهارت‌های آوایی از راه داستان، شعر و بازی، کودکان پیش‌دبستانی را برای خواندن و نوشتن و درک مطلب توانمندتر ‌می‌کند.

فعالیت ها

بلند خوانی

 بلندخوانی به عنوان موثرترین روش کتابخوانی، برای همه‌ی گروه‌های سنی از دوره نوزادی و نوپایی تا نوجوانی پیشنهاد و بر آن پافشاری ‌می‌شود. روش بلندخوانی با هدف تقویت مهارت‌های شنیداری و گفتاری و تمرکز و لذت از ادبیات به کار گرفته ‌می‌شود.

بلندخوانی پروژه محور:

پیش و پس از نشست‌های کتابخوانی، فعالیت‌های گوناگون در پیوند با کتاب انجام ‌می‌شود. به هنگام خواندن کتاب، گفتگو و تشویق کودکان به طرح دیدگاه‌های خود توصیه ‌می‌شود. پس از نشست کتابخوانی، با هدف تقویت مهارت‌های ریز حرکتی کودکان و خلاقیت آن‌ها، انواع کارهای هنری از درست کردن کتاب تصویری تا ساختن ماسک‌های نمایشی و نقاشی فضاهای داستانی تشویق ‌می‌شود. اجرای نمایش در پیوند با کتاب با مشارکت همه کودکان آن‌ها، انواع کارهای هنری از درست کردن کتاب تصویری تا ساختن ماسک‌های نمایشی و نقاشی فضاهای داستانی تشویق ‌می‌شود. اجرای نمایش در پیوند با کتاب با مشارکت همه‌ی کودکان، برای بالابردن درک آن‌ها از مطلب، اعتماد به نفس و کار گروهی ‌‌یک اصل مهم است.

بلندخوانی برای کودکان با مشکلات مزمن:

با این روش از طریق کتاب درمانی و استفاده از کتاب‌های موضوعی، به کودکانی که با مشکلاتی مانند افسردگی، اضطراب، ترس، طلاق درگیر هستند کمک ‌می‌شود.

بلندخوانی برای کودکان با نیازهای ویژه(نابینایان، سندروم داون، بیش فعالی)

بلندخوانی برای مادران باردار جهت تقویت هوش ذهنی و عاطفی جنین و آرامش مادر و جنین

کارگاه‌های بلندخوانی والد و کودک:

تقویت تعامل والد و کودک و آموزش به والد

اشاره ورزی با نوزادان و نوپایان:

«اشاره ورزی با نوزادان و نوپایان» سرآغاز زنجیره‌ای از روش زبان‌آموزی در چارچوب آموزش خلاق از راه ادبیات کودکان است. این بخش به اشاره‌ورزی ‌‌یا ورزیدن اشاره‌ها با کودکان خردسال اشاره دارد که امروزه در جهان به عنوان نخستین بخش از کار زبان‌آموزی با نوزادان و نوپایان شناخته شده است و روز به روز گسترش بیش‌تری می‌یابد.

home pic 3

نوزادان از شش ماه به بالا و نوپایان دو تا دو و نیم ساله در مرحله پیش از زبان بیانی هستند. اشاره‌ورزی به این گروه سنی کمک می‌کند که بتوانند با ساده‌ترین شکل از زبان اشاره که زبان حرکتی- مفهو‌می‌ است، با بزرگ‌ترها ارتباط برقرار کنند. این ارتباط نه تنها سبب رشد مغزی شتابان‌تر در آن‌ها می‌شود، بلکه کودکان می‌توانند از جنبه عاطفی، خود را بهتر بیان کنند و همین نکته سبب آرامش بیش‌تر آن‌ها می‌شود.

اشاره‌ورزی اگرچه مهم‌ترین گروه هدف‌اش را نوزادان و نوپایان می‌داند، اما گروه گسترده‌ای از کودکان چه خودتوان و چه توان‌جو‌‌ یا کودکان با نیازهای ویژه را در بر می‌گیرد. آموزش اشاره‌ورزی به کودکان در سال‌های پیش دبستان و سال‌های نخست دبستان،‌‌یکی از موثرترین ابزارها برای کودکان خودتوان است تا با کودکان سن‌های پایین ‌‌یا کودکان توان‌جو ارتباط برقرار کنند و احساس بیرون‌راندگی از جامعه ‌‌یا خانواده نکنند.

آواورزی‌‌یا مهارت‌های بیداری آوایی:

 آواورزی روی ورزش ‌‌یا ورزیدن آواها با کودکان خردسال کار ‌می‌کند و در رشد زبانی کودکان 2 تا 5 سال بسیار کارساز است. در این شیوه از آموزش، تمرکز روی درست شنیدن و درست سخن گفتن کودک ‌‌یا بیداری او از آواهای انسانی، جانوری، موسیقیایی و محیطی و تشخیص آن‌ها از ‌‌یکدیگر است. 

  • آواورزی و بنیادهای موسیقی: بنیادهای آموزش زبان و موسیقی بر خوب شنیدن استوار است. به گفته‌‌ای برای این‌که کودک موسیقی‌دان خلاقی شود، باید‌‌یک گوش بزرگ داشته باشد.‌‌یعنی همه وجودش گوش باشد. بنابراین در آواورزی خردسالان با شناخت ریتم‌ها و نواها که هم در زبان و هم در موسیقی مشترک هستند، بنیادهای آموزش موسیقی را نیز فرا می‌گیرند.
  • آواورزی و کارکردهای درمانی: ‌‌یکی از مهم‌ترین کارکردهای آواورزی کارکرد درمانی است و می‌تواند به کودکان  گفتار پریش ‌‌یا هر گونه کودکانی که گرفتار بیماری زبانی هستند کمک کند و‌‌یاریگر باشد.

الفباورزی:

الفباورزی نمی‌خواهد به کودکان خواندن و نوشتن را بیاموزد، بلکه ‌می‌خواهد رانش درست واک‌ها را بیاموزد. اگر بپرسید که تفاوت الفباورزی با آواورزی در چیست؟ باید در پاسخ گفت آواورزی روی انواع صداها و از جمله واک‌ها و سرشت بنیادین سخن کار ‌می‌کند اما الفباورزی بر سامانه‌‌ی الفبایی و چگونگی درست راندن واک‌ها متمرکز است.

الفبا‌‌ یک سامانه است و پایه و بنیاد آموزش زبان را ‌می‌سازد، اما پیش از آموختن سامانه الفبایی نیاز به برنامه‌ای روشن است. در برنامه‌های پیش از دبستان در هرکجای جهان،‌‌ یک نقشه راه برای آموزش زبان هست. این نقشه راه بیشتر با آواشناسی‌ها‌‌ یا آواورزی‌های ساده اما کاربردی آغاز ‌می‌شود و سپس به شناخت خود الفبا ‌می‌رسد. هنگا‌می‌که از آموزش زبان به کودکان پیش از دبستان سخن ‌می‌گوییم، گذار پله به پله ‌‌یا گذار در سه گام نیاز است، زیرا کودکان با گذار از این سه گام است که زبان را ‌می‌شناسند و ‌می‌آموزند. در گام نخست کودکان سخن را ‌می‌شنوند، اما خودشان تنها ‌می‌توانند از شش ماهگی به بعد آواهای سامان‌مند را بر زبان برانند. کمی‌که گذشت در دوره‌‌ی ‌‌یک تا دو سالگی، آن‌ها کم کم واژگانی ساده با زبان کودکانه که بیشتر هم از نام‌آواها است، مانند: به به برای خوراک و خورش‌‌یا دَ دَ برای گردش رفتن به کار ‌می‌برند. در گام دوم که از سه تا شش سالگی ادامه دارد، کودکان ‌می‌توانند سخن بگویند و با گذشت هر سال و رشد بیشتر، سخن گفتن آنها گسترش پیدا ‌می‌کند. در این دوره است که کم کم آنها ‌می‌فهمند‌‌ یک لایه ژرفتر از زبان هست که فراتر از نشانه‌های آوایی است و به نشانه‌های دیداری ‌می‌رسد. در این گام کودکان خواندن و نوشتن را می‌آموزند. برای این که کودکان این سه گام را سنجیده و گزیده بپیمایند باید روی لایه‌های آوایی و سخنورانه زبان به درستی و در زمان بایسته کار کنند. زمان کار به این روش از ۴ تا ۷ سالگی است اما این زمانبندی بسته به توانایی هر کودک ‌می‌تواند جابجا و متفاوت باشد.